«Η Λίζα Μέρλιν – Βασιλάτου ανήκει στις ζωγράφους που αντιλαμβάνονται τη ζωγραφική σαν μία συμφωνία χρωματικών τόνων, σαν μία εκκένωση χρωματικού βιώματος πάνω στο μουσαμά» – αναφέρει χαρακτηριστικά για το έργο της ο Καθηγητής Ιστορίας Ευρωπαϊκής Τέχνης Στέλιος Λυδάκης (1933-2025).

 

«Μία καλλιτέχνιδα γόνιμη και παραγωγική με αναζητήσεις προς μεταιμπρεσσιονιστικές αλλά και εξπρεσσιονιστικές κατευθύνσεις, αξίες και ζωγραφικές διατυπώσεις που χαρακτηρίζονται από την έμφαση στο ουσιαστικό, τον εκφραστικό πλούτο, την ατμοσφαιρηκότητα του χώρου, την ένταση του πινέλου και την δύναμη στην υποβολή του χρώματος, τη σαφήνεια της σύνθεσης, την εσωτερικότητα, τις πλήρεις και σχηματοποιημένες μορφές, το πηγαίο φως.

​

Το έργο της Λίζας Μέρλιν – Βασιλάτου είναι επαναστατικό χωρίς όμως φανταστικές εκρήξεις. Είναι επαναστατικό γιατί απλούστατα είναι ΑΛΗΘΙΝΟ και το ΑΛΗΘΙΝΟ είναι σπάνιο σε αυτή την εποχή της εκζήτησης και του εντυπωσιασμού. Αποτυπώνει με έναν απόλυτα προσωπικό τρόπο ότι μπορεί να διέγειρε την φαντασία της, στιγμάτισαν τη μνήμη, το συναίσθημα και το υποσυνείδητο - τόσο ως οπτικά ερεθίσματα, όσο και ως βιωμένες εμπειρίες.

​

Η Λίζα Μέρλιν – Βασιλάτου με θέρμη, δύναμη και ευαισθησία επιδιώκει να εκφράσει το απόλυτα προσωπικό της όραμα με χρώμα, φως και φόρμες, να καθορίσει τη ζωτική της σχέση με τον κόσμο που την περιβάλλει και να καταστήσει ορατά ως ψυχικά αποτυπώματα, τα βιώματα και τους στοχασμούς της».

 

Ελίζα Γερολυμάτου, Ιστορικός Τέχνης – Μουσειολόγος, Επιμελήτρια Δημοτικής Πινακοθήκης Λέφα